بقعه امامزاده سید اسماعیل



تاریخ احداث ساختمان اصلی بقعه مشخص نیست‌، ولی قدیمی‌ترین تاریخی که بر روی آن مشهود است به قرن نهم هجری‌، مقارن با حکومت تیموریان‌، بر می‌گردد. چون کتیبه موجود بر در قدیمی بقعه دارای تاریخ ۸۸۶ ه.ق است‌. این قدیمی‌ترین تاریخی است که درباره ابنیه قدیمی شهر تهران مشاهده شده است‌. ساخت ایوان، بنا بر کتیبه آن به سال۱۲۶۲ه.ق بر می‌گردد و هم چنین، کتیبه‌هایی به تاریخ ۱۲۸۱ ه.ق در صحن بنا و سال ۱۳۴۱ ه.ش‌ بر در فولادی بقعه وجود دارد. سازنده این بنا استاد حسن‌، پسر استاد حسین لواسانی‌ بوده است‌.

در دوران قاجار، بنای قدیمی امامزاده را تخریب کردند و بنای مفصل‌تری شامل گنبدخانه‌، ایوان و مسجد بر جای آن ساختند. در این زمان‌، در قدیمی بقعه تعمیر و حاشیه‌ای ۱۵ سانتی‌متری از هر طرف به آن اضافه شد. در ایوان از محل ورودی برداشته و در ورودی مسجد کار گذاشته شد که به قامت انسانی متوسط و با طول ۱۶۲ سانتی‌متر و عرض ۶۶ سانتی‌متر است‌. درسال ۱۲۶۲ ه.ق‌ ایوان بزرگ کنونی همراه مناره‌های آن احداث و ایوان قدیمی تبدیل به پیش فضایی برای ورود به گنبد خانه (رواق‌) گشت‌. در همین تاریخ فضای صحن به بنا اضافه شد وکاشی‌کاری صحن بنا و مناره‌ها در سال۱۲۸۱ ه.ق صورت گرفت‌. بانیان بخش‌های مختلف بقعه حسین علی‌خان‌ پسر مصطفی‌خان قاجار و همچنین، حاجی عیسی‌خان بیگلربیگی تهرانی هستند. در این بنا کتیبه‌ای به خط میرزا اسدالله شیرازی در حاشیه در فولادی بقعه وجود دارد و کاشی‌کاری بنای صحن را استاد علی‌اکبر ساخته است‌.

آدرس: خیابان مصطفی خمینی، خ علیرضا غفاری، ک امامزاده  


print
rating
  نظرات