بقعه امامزاده یحیی




نام بقعه ابوالقاسم عزالدین یحیی است که در کوچه‌ای به همین نام در خیابان ری، نرسیده به خیابان شهید مصطفی خمینی در یکی از محلات قدیمی شهر تهران به نام عودلاجان واقع شده است.
این بزرگوار با ۱۵ واسطه به امام چهارم می رسد و پس از پدر نقابت طالبیه ری، قم و آمل را به عهده داشته و به سال ۵۹۲ ه ق به دست علاءالدین تکش خوارزمشاه به شهادت رسیده است.
بنای قدیمی این بقعه شامل برج خشتی هشت ضلعی متعلق به قرن هفتم هجری است که مانند ابنیه دیگر عصر مغول، یک گنبد آجری ۱۲ ضلعی هرمی شکل بر بالای آن قرار داشت. در عهد قاجاریه هم اطراف این برج را با کاشیهای هفت رنگ مزین ساخته بودند. در محل برج خشتی و قبلی، بقعه هشت ضلعی کنونی ساخته شده است. بر روی در قدیمی بقعه که چندان بزرگ نبوده، در دو کتیبه کوچک به خط ثلث نوشته‌اند: بانی بقعه خشتی قدیم شخصی به نام قرابشاره بوده و معمار آن، دیو حسن نام داشته است.
صندوق منبت عتیقه امامزاده یحیی چنان که در کتیبه آن اشاره شده به دستور ملکشاه غازی در سال ۸۹۵ ه ق به وسیله دو برادر به نام‌های استاد حسین و استاد محمد لواسانی ساخته شده است.
در این امامزاده علاوه بر بقعه امامزاده یحیی‌، مقبره مرحوم بهاءالملک همدانی و مرقد امامزاده محمد نیز وجود دارد.
بنای فعلی درسال ۱۳۲۰، در همان محلی ساخته شد که بنای قدیمی و خشتی بقعه وجود داشت‌. آن بنا در ۱۳۱۸ ویران شد. در کنار این امام‌زاده‌، کهن‌ترین چنار زنده قرار دارد. این درخت که در فهرست وزارت فرهنگ و اداره باستان‌شناسی با شماره سه و در سال ۱۳۳۰ ، به ثبت رسیده است‌، حدود ۸۰۰ سال دارد و قطرش حدود هفت متر است‌.
آدرس:خیابان پانزده خرداد شرقی، کوچه امامزاده یحیی


print
rating
  نظرات